Over mij

"Waarom doet een paard wat het doet?"

Dat is misschien wel de vraag die als een rode draad door mijn leven loopt.
Al van jongs af aan ben ik gek op paarden. Ik groeide op tussen de paarden en zoals zoveel jonge meiden droomde ik van wedstrijden rijden. Dat deed ik ook. Jarenlang. 

Tot ik merkte dat mijn interesse ergens anders lag. 

Niet bij de prestaties, de winstlinten of de perfecte proef, maar bij het paard zelf.

Wat probeert een paard mij te vertellen?
Juist de paarden waar anderen hun hoofd over braken, trokken mijn aandacht. 

Het paard met het 'lastige' gedrag. 

Het paard dat niet deed wat er verwacht werd. 

Het paard waar geen pasklaar antwoord voor leek te zijn.
Want eerlijk? Gedrag interesseert me niet zozeer.
De oorzaak erachter wel.

Ik ben van nature nieuwsgierig. 

Misschien soms wel een beetje té nieuwsgierig. 

Als iets niet logisch voelt, wil ik begrijpen waarom. 

Als een paard bepaald gedrag laat zien, wil ik weten wat eronder zit. Wat probeert het paard duidelijk te maken? 

Welke invloed hebben gezondheid, pijn, stress, huisvesting, voeding, beweging en leefomgeving?
Die zoektocht naar het waarom boeit mij mateloos.
Een belangrijke rol daarin speelde Jillz, mijn KWPN-merrie. 

Zij kwam als veulen in mijn leven en bleek uiteindelijk mijn grootste leermeester, toen was ik ook net begonnen aan de opleiding van 2Moons/Petra Vlasblom

Jillz had fysieke beperkingen waar geen verklaring voor werd gevonden. 

Ondanks bezoeken aan verschillende specialisten bleef het antwoord uit.
Pas na het besluit haar te laten gaan, kwam de waarheid aan het licht tijdens een dissectie van Equine Studies, onder leiding van Sharon May-Davis. 

Daar werd zichtbaar dat een verkleving van haar linkerhersenhelft waarschijnlijk de oorzaak was van de problemen waar zij mee had geworsteld.
Dat moment veranderde alles.

Ineens vielen puzzelstukjes op hun plek. 

Gedrag, beweging, spanning, compensatiepatronen, neurologie, anatomie; alles bleek met elkaar verbonden.
Vanaf dat moment wilde ik begrijpen hoe paarden écht functioneren.
Niet alleen wat we aan de buitenkant zien, maar vooral wat er onder de oppervlakte gebeurt.
Die passie heeft geleid tot jarenlange verdieping in gedrag, anatomie, biomechanica, neurologie en welzijn. 

Nog steeds leer ik iedere dag bij. Want hoe meer ik ontdek, hoe meer ik besef hoeveel er nog te leren valt.
In mijn werk kijk ik daarom nooit naar één los onderdeel. 

Ik kijk naar het hele paard. 

Naar zijn lichaam, zijn leefomgeving, zijn gedrag en zijn mogelijkheden. 

Niet vanuit het idee dat alles maakbaar is, maar vanuit de overtuiging dat ieder paard recht heeft op een leven waarin het zichzelf kan zijn.
Vanuit die visie ontstond ook Passive Physio®.
Een manier van kijken waarbij niet het symptoom centraal staat, maar de oorsprong, de omgeving en alles er omheen.

Waarbij we stoppen met het bestrijden van signalen en beginnen met luisteren naar wat het paard ons probeert te vertellen.
Ik geloof niet in snelle trucjes of wonderoplossingen.
Wel in observeren, begrijpen, verbinden, samenwerken. 

En soms net even verder kijken.
Want vaak ligt daar precies het antwoord waar we naar op zoek zijn.
En misschien is dat wel wat mij het beste omschrijft:

Ik ben niet zo geïnteresseerd in het probleem.
Ik ben gefascineerd door de weg naar de oplossing.